Kookt @Elisabethskitchen en schrijft erover
SIMPEL, SMAAKVOL EN GEZOND
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Wie ben ik?

Elisabeth'skitchen

Promoot jouw pagina ook

 

 

Naam: Elisabeth van der Ark
Hobby,s: Koken en schrijven

Op papier ben ik gewichtsconsulente en toen ik jaren geleden deze blog startte had ik een praktijk als gewichtsconsulente. Ik heb diverse vervolgopleidingen gevolgd op het gebied van gezonde voeding. Mijn recepten en gerechten zijn gezond en passen in een normaal en gezond eetpatroon. 

Wil je meer over mij weten, dan staat het je vrij om een e-mail te sturen.
www.gewichtsconsulente@live.nl
Spam wordt niet op prijs gesteld...

Elisabeth

boodschappen
Categorieën
Elisabethsmagazine

Klik op de link en je kunt Elisabeth'sMagazine editie 5 doorbladeren. link

Klik op de link en je kunt Elisabeth'sMagazine editie 6 doorbladeren. Link

Klik op de link en je kunt Elisabeth'sMagazine editie 7 doorbladeren. Link

Klik op de link en je kunt Elisabeth'sMagazine edite 9 doorbladeren. Link

Klik op de link en je kunt de eerste special van Elisabeth'sMagazine doorbladeren. Link

Klik op de link en je kunt de tweede special van Elisabeth'sMagazine doorbladeren. Link

Klik op de link en je kunt de derde special van Elisabeth'sMagazine doorbladeren. Link

Topblog volrecepten.nl
Topblogs met recepten
Persoonlijke vragen aan mij
persoonlijke vragen aan mij
Het kan zijn,
dat je een vraag 
voor me hebt,
die van persoonlijke
aard is.
 
Dan kun je 
een mailtje sturen naar
 Ik tracht zo snel mogelijk  
antwoord te sturen.
 
Elisabeth,
dé internet-
gewichtsconsulente
Laatste reacties
    hitstats
    Hebbedingetjes

    Wil je de motivatiekaart van gisteren lezen? Klik dan hier.

     

    Vandaag een 'Love your lijf' kaart. Deze keer een gedicht. Hopelijk geldt dit voor jou. Dat je dit jaar ook wat ponden gaat kwijtraken. Denk niet in kilo's maar in ponden en centimeters.

     

    Reacties

    De foto heb ik niet zelf gemaakt. maar is gemaakt door Blauwhartje. Google haar naam maar eens.

    Het gedicht is wel van mij.

    Oorlog en verdriet

    Landje pik
    grens-verplaatsingen-
    mijn mijn
    is nu jouw dijn
    je pakt
    als ik niet geef
    je pakt alles
    alles wat ik lief hebt...
    je maakt slachtoffers
    slachtoffers die onschuldig zijn
    dat weet je
    en toch
    alles doe je
    voor jouw overtuiging
    want jouw overtuiging
    is de waarheid
    en jij bepaald
    de grens
    en het verdriet
    voel jij niet
    de tranen 
    die vloeien
    komen niet uit jouw ogen
    jij sluit je ogen
    en gaat verder
    met dat wat je doet
    en je kijkt niet om

    Elisabeth©


    Reacties

    Sinds 6 januari is het tv programma:  'De wereld draait door' verhuisd naar Nederland 1. Het tijdstip is ook gewijzigd. Het is een goede zet. Wat ons betreft zat er een gat in de avond die nu prima is opgevuld. Ik bedoel, RTL.Boulevard iedere avond kijken is ook niet goed voor je hersens. Al die roddels en achterklap, onder de noemer informatie over bn.ers. Overbodige informatie. Leven en laten leven. Alleen dat al zou voor mij een reden zijn om in de luwte te blijven. Stel je voor zeg dat ik een bn.er ben en ik plaats op mijn facebook dat ik ziek ben. Net als gisterenavond en dat wordt opgepikt door de roddelkoning. Hup telefoon, ja met Albert, wat lees ik nou, ben je ziek? Je moet er toch niet aan denken.
    Hoe open ik ook ben, hang toch wel aan mijn privacy.

    Terug naar de avondprogrammering op tv.
    Nadat DWDD is afgelopen switch ik nog even naar sbs6 voor de laatste vijf minuten van Utopia. Een opzienbarend programma moest het worden. Anders dan Grote Broer. Daar had ik in eerste instantie wel oren naar. Stiekem hoopte ik dat er mensen in het programma te zien zouden zijn die bomvol idealen zouden zitten. Over een mooie nieuwe wereld en dat soort andere zaken. Niet dus. En als je al idealistisch zou zijn, dan wordt dat de grond in geboord door het verrekte nomineren. Maar goed, diegene die er aan meedoen wisten waar ze aan begonnen. Ook dat ze hun totale privacy kwijt zouden zijn.
    Gisterenavond zag ik dat ze eindelijk een douche hadden. Hoe lekker dat is hoef ik niemand uit te leggen. En er is ook een 'liefde' opgebloeid. Een man ging douchen en zijn liefje kwam er al snel bij. Schuur jij mijn rug, dan schurk ik de jouwe wel. Is toch mooi, de liefde. En zeker handig wanneer er nominatieronden zijn.

    Doch tijdens de douchepartij kwamen twee Utopianen een kijkje nemen bij de douche en openden het zeil en zagen het love duo bezig met inzepen. Waarop de bijna ingezeepte dame riep, jeetje zeg, heb je hier dan helemaal geen privacy meer?
    Toen viel ik bijna van mijn bank. 100 camera's, misschien wat meer, misschien wat minder. Maar privacy, nee dat heb je daar helemaal niet natuurlijk. Pfff

    Toch een vraagje aan Dhr de Mol. Is het misschien mogelijk om de volgende keer beelden te laten zien van het kaas maken. Dat is toch veel smeuïger en leerzamer dan de beelden van een paar hoofden en voeten en wat geschuur!

    Over dit soort zaken lag ik te mijmeren vanmorgen toen ik nog heerlijk onder mijn nepdonsje lag na te genieten van een heerlijke nacht slaap. Zonder de spiedende ogen van Grote broer. Althans dat hoop ik dan maar..

    Of het leidt tot een gedicht dat weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik straks een heerlijk stuk vlees ga braden. In de oven. Lekker langzaam garen. Daarna verdeel ik het in porties voor de aankomende week. Lekker met stamppot boerenkool of zuurkool. Is weer eens anders dan met spek en worst.

    En wat betreft mijn lichamelijke gesteldheid momenteel. Het gaat ietsjes beter, maar ik prijs de dag pas als ik 's avonds in mijn bedje lig. Dus afwachten maar.

    Fijne zaterdag.

    Elisabeth



    Reacties

    en verwelkomen 2014 binnen. Bijna...nog een aantal uren te gaan.

    Een nieuw jaar, smetteloos wit. Nog geen smetje zit er op. Vol verwachting van wat het jaar gaat geven en nemen. Want ieder jaar neemt. Een stukje vertrouwen, een geliefde, het geloof. Juist die dingen die je niet wilt verliezen. Je hebt er geen grip op.

    Zeker diegene die verloren hebben willen een gift. Een jaar zonder verdriet. Wat zou dat fijn zijn.

    Wat mezelf aangaat. Ook ik heb verloren en ja er is mij ook gegeven. Daar moet ik zelf voor werken, maar dat hindert niet. Kom maar op, kan het aan. Samen met mijn eigen man kan ik de wereld aan. Wij hebben een rotsvast vertrouwen in elkaar. En daarnaast ook nog dromen... En wie weet wat de toekomst brengt.

    De top2000 is mijn beste maat deze dag. Nu klinkt Oude Maasweg van de Amazing Stroopwafels, een favoriet lied van mij, met een verhaal erachter. Mijn verhaal....het verhaal van manlief en mij.

    En vanmorgen moest ik nog wat boodschappen doe en één van mijn favoriete nummer klonk op de radio, Laat me van Ramses Shaffy. Uiteraard zette ik de radio loeihard. Want ja, laat me..

    Inderdaad, laat me...laat me mijn eigen gang maar gaan.

    Probeer me niet te vangen
    in het keurslijf van het leven.
    Probeer me niet te hebben
    in jouw bestaan.
    Probeer me niet op te leggen
    jouw normen en waarden.
    Die zijn niet de mijne,
    ze zijn niet zoals ik wil leven.

    Laat me, laat me,
    laat me leven met
    de liefde in mijn leven.
    Met de liefde van mijn leven
    alleen wij begrijpen elkaar
    laten elkaar leven
    en staan elkaar niet na het leven.

    Laat me, laat me..

    Lieve mensen, lezers en lezeressen een fijne jaarwisseling en een gelukkig en gezond 2014.

     

    Elisabeth©


    Reacties

    Trouwe bezoekers van deze blog en volgers op facebook weten dat ik zo nu en dan een gedicht schrijf. Soms groot, maar ook vaak kleine gedichten. In 2010 is mijn eerste gedichtenbundel gepubliceerd. Daar was ik wat trots op. het is nooit een bestseller geworden, maar wel gekocht door lieve liefhebbers. En dat is mooi.

    Dit jaar ben ik mijn gedichten die ik heb geschreven in de jaren, 2009 en 2010 gaan verzamelen en samengebracht. En van deze gedichten is weer een bundel gemaakt met de titel, 'mijmeringen van het leven'

    De titel verteld al waar de gedichten over gaan. Het dekt de lading. Met dank aan Marian Teunissen voor het redigeren van de tekst en Henriette Hartman-Kompanje voor het aandragen van de titel.

    In deze bundel gaan veel gedichten ook over gezond eten en afvallen. 

    Het boek is te bestellen bij Bol.com Eventueel te betalen met je Airmiles.

    Ik begrijp dat je dit een promo-blog vind voor mijn gedichtenbundel. Maar ja, ik heb wat te verkopen en daar mag ik toch zeker aandacht aan schenken op mijn eigen blog, hihi.

     

    Klik hier en je komt op de landingspagina.

     

    Dus ken jij iemand die graag gedichten leest, laat het dan vooral niet achterwege. O ja, er staan ook twee recepten in...en foto's van mijn hortensia in diverse bloeistadia.

    Uit de grond van mijn hart, bedankt voor het kopen van mijn gedichtenbundel.

    Elisabeth

    www.elisabethsmagazine.nl

     

    Afvallen en tips

     


    Reacties

    Beschermen...

     

    Van de week had ik een rendez vous

    met de volle maan.

    Hij was zich er niet van bewust

    de afspraak kwam ook uit het niets.

    Liep de laatste ronde

    en het was wolkenloos.

    De sterren sprankelden en

    de volle maan stond ertussen.

    Die avond vroeg ik, mooie maan

    hier een aantal kilometers bij mij vandaan

    woont een gezinnetje wat me dierbaar is.

    Ze behoren tot die paar mensen

    en vrienden die passen in één hand

    samen met die enkele uit de andere hand.

    Ze zijn in de bloei van hun leven

    dus maan zou je ze steun willen geven.

    Als het even niet meer gaat

    en ze hebben het zwaar.

    De zon zich niet laat zien overdag

    geef ze dan je koele maanlicht.

    Ter bescherming, ter begeleiding

    zodat ze weten dat er wordt gewaakt

    en dat ze worden geliefd.

    Dat is wat ik heb gevraagd aan de maan

    om hen te omhullen met het witte licht.

    Beschermen tegen diegene

    die hun kwaad willen doen.

    Steunen en de weg wijzen

    zodat ze het goede pad vinden.

    Zeker weten doe ik het niet

    maar ik heb zo'n idee en vermoeden

    dat de maan heeft geluisterd.

    Want ik kan niet alles weten

    en ze niet altijd helpen.

    Kan alleen maar hopen

    dat de maan mee wilt werken.

    Elisabeth©

     

     

    Reacties

    Voor Irma en haar collega's van dagopvang de Nostalgie. Heb vorige week een gedicht voor hen geschreven en vandaag weer. Ik kan fysiek niet aanwezig tijdens hun grote klusweekend. Maar kan wel op een andere manier helpen. Met een gedicht dus.

    Het gedicht van vorige week is hier te lezen

    .Ontbonden door het lot

    Jouw handen streelden eens mijn lichaam.

    Je lippen beroerde eens mijn lippen.

    Naïef als ik was

    dacht ik dit is voor altijd.

    Helaas ben ik je kwijt.

    Kwijtgeraakt aan een ander

    en je oogt gelukkig met die andere aan je zij.

    Desondanks blijf ik je trouw

    en kom je bezoeken iedere dag.

    Verbijt de pijn als je zegt

    dat je niet bij me wilt zijn.

    Dat je me niet meer herkent

    jezelf en leven niet meer kent.

    De tranen van onmacht

    zie je niet.

    Want je bent gelukkig

    met die ander aan je zij.

    Wij zijn ontbonden door het lot

    en door de leegheid van je geheugen.

    Elisabeth©

    Reacties (4)

    Ik heb het misschien al eerder over gehad. Maar een lieve vriendin van me gaat met anderen een dagopvang beginnen voor mensen met dementie. Maar ook voor mantelzorgers die steun nodig hebben of gewoon een rustmoment of schouder zoeken. Klik hier voor meer informatie over dagopvang de Nostalgie

    En mocht je volgend weekend niets te doen hebben, ga daar dan eens kijken en meehelpen. Want ze kunnen nog wat handjes gebruiken, let wel, twee rechterhandjes. Er moet nog aardig wat geklust worden.

    Irma had me gevraagd of ik een gedicht wilde schrijven voor hun site. Nou weet ik ook wel dat ik geen dichteres des Vaderlands ben. Maar de gedichten komen altijd recht uit mijn hart. Zo ook deze;

    Onbestorven wees

    Mam, kijk me eens aan

    noem nog één keer mijn naam.

    De vrouw draait haar hoofd

    en zegt: "ze hebben mijn geheugen geroofd."

    Weet niet meer wie jij bent

    heb ik je ooit gekend.

    Onderwijl frunnikt ze aan haar rok

    voor haar ogen danst een grijze haarlok.

    De dochter kijkt haar verdrietig aan

    ze wilt niet huilen en zegt ik moest maar eens gaan

    naar huis, je kleinkinderen doen je de groeten

    morgen komen ze mee, ze willen je weer ontmoeten.

    De vrouw kijkt haar droef aan onderwijl fluisterd ze: "neem me mee, hiervandaan

    naar huis, want ik woon hier niet

    toe ik heb zo'n verdriet."

    Maar mam, je woont hier, echt waar

    je wordt hier verzorgd en de zusters staan altijd voor je klaar.

    De vrouw kijkt naar buiten en zucht

    onderwijl pakt de dochter haar tas en vlucht.

    Vandaag openbaarde haar grote vrees

    ze is nu defnitief onbestorven wees.

     

    Elisabeth©

    Reacties (1)

    Een gedicht.

    Dus

    Dus omdat je in het heetst van de strijd roept

    pak me dan als je kan.

    Mag je worden doodgeslagen.

    Eigen schuld, dikke bult.

    Dus omdat je een meisje of vrouw bent

    en vrank en vrij de wereld in kijkt vol verlangen.

    Mag je worden verkracht en vermoord.

    Dus omdat er in een grijs verleden strijd is geweest

    en daarom recht van wapenbezit bestaat

    moet je er maar rekening mee houden

    dat iemand die de weg kwijt is, kinderen gaat vermoorden

    omdat die wapens voor het grijpen liggen.

    Als dat de nieuwe mores is

    en het bijna normaal wordt gevonden

    in bepaalde kringen en door sommige mensen

    dan rest mij niets anders dan een zucht.

    Dus....

     

    Elisabeth©

     

     

    Reacties

    Gisteren een discussie op facebook over het manneke dat mishandelt wordt door zijn moeder omdat hij alleen maar raw-food te eten krijgt. Het manneke is zwaar ondervoed en wordt onthouden van alle sociale contacten. Natuurlijk is dit niet goed te praten. Iedere vorm van mishandeling is fout. Zelf krijg ik de kriebels ervan, omdat het me ook een beetje terugbrengt naar mijn eigen jeugd.

    On top of all, staat er vanmorgen in de krant dat er zeker bij 120.000 kinderen mishandeling wordt geconstateerd. En ze vermoeden zelfs 200.000 kinderen. Hallo, tik tik, is daar iemand. Zoveel kinderen, daar moeten toch volwassenen naast de zijlijn staan die dit ook zien.

    Dus we kunnen een discussie voeren over dat ene manneke en dat is helemaal prima. Doch wanneer komen we echt in aktie tegen de mishandelingen waarvoor de ogen worden gesloten? Worden de ogen gesloten uit angst, schaamte...?

    Want het merkwaardige van ouder worden, is dat je die mishandelingen niet vergeet. Nee, de pijn blijft voelbaar. Want naast de pijn is er die vernedering en dat blijft altjd voelbaar. En soms komt het zelfs in alle heftigheid naar boven. Zomaar op een moment dat je nou net niet kan gebruiken of niet wilt voelen.  

    Messcherpe woorden
     
    De klappen laten sporen achter,
    maar die verdwijnen na een tijd.
     
    De schoppen, zorgen dat het lopen lastig gaat,
    maar dat hersteld na een tijd.
     
    Doch die messcherpe woorden
    staan getatoueerd in mijn ziel.
     
    Niemand zag ze, niemand heeft ze gehoord,
    ze hebben wel mijn eigenwaarde vermoord.
     
    Ben wel opgekrabbeld en doorgegaan met leven
    alleen mijn zelfwaarde stagneert zo nu en dan even.
     
     
    Elisabeth©
     
    p.s. het is een oud gedicht. Heb hem al eerder gepubliceerd. Maar misschien heb je had je hem nog niet gelezen.
    Reacties
    Elisabeth's favorite
    BlogSociety
    myTaste.be
    Beste Blogger Foodblogger
    BesteBloggers
    Volg mij via bloglovin
    Follow
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl